من دیپلمات نیستم ؛من انقلابی ام:
حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) رئیس مذهب جعفری (شیعه) در روز 17 ربیعالاول سال 83 هجری چشم به جهان گشود.
پدرش امام محمد باقر (علیه السلام) و مادرش “ام فروه” دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر است. کنیه آن حضرت “ابو عبدالله” و لقبش “صادق” است.
حضرت صادق تا سن 12 سالگی معاصر جد گرامیاش حضرت امام سجاد(علیه السلام) بود. بنابراین صرف نظر از جنبه الهی و افاضات رحمانی که هر امامی آن را داراست، بهرهمندی از محضر پدر و جد بزرگوار موجب شد که آن حضرت با استعداد ذاتی و شم علمی و ذکاوت بسیار، به حد کمال علم و ادب برسد و در عصر خود بزرگترین قهرمان علم و دانش شود.
پس از درگذشت پدر بزرگوارش و در مدت 34 سال “مکتب جعفری” را پایهریزی فرمود و موجب بازسازی و زنده نگهداشتن شریعت محمدی (صلی الله علیه و آله) شد.
زندگی پر بار امام جعفر صادق (علیهم السلام) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنی امیه (هشام بن عبدالملک - ولید بن یزید - یزید بن ولید - ابراهیم بن ولید - مروان حمار) که هر یک به نحوی موجبات تالم و تاثر و کدورت روح بلند امام معصوم (علیهم السلام) را فراهم میکردهاند و دو نفر از خلفای عباسی (سفاح و منصور) نیز در زمان امام (علیه السلام) مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بیداد و ستم بر امویان پیشی گرفتهاند؛ چنانکه امام صادق (علیه السلام) در 10 سال آخر عمر شریفش در ناامنی و ناراحتی بیشتری به سر میبرد.
در میان امامان معصوم (علیهم السلام) برای هیچکدام همانند امام صادق (علیه السلام) فرصت و شرایط مساعدی پیش نیامد تا بتوانند در سطح وسیع به انقلاب فرهنگی بپردازند و با تشریح فرهنگ غنی و پرمایه اسلام، بر گسترش این دین آسمانی بیفزایند ولی برای امام صادق (علیه السلام) این فرصت، در گیر و دار کشمکشها و رو در رویی بنیامیه و بنیعباس و جنگ قدرت به دست آمد.
آن بزرگمرد علم و عمل از این فرصت استفاده کامل کرد و اسلام و فقه آن را از دیدگاه ائمه اهل بیت (علیهم السلام) معرفی کرد و با تربیت شاگردان بسیار و برجسته، حیات تازهای به اسلام و مسلمین بخشید و فرهنگ ناب تشیع را که از متن اسلام محمدی و علوی نشات گرفته بود به جهانیان عرضه کرد.
امام صادق (علیه السلام) به عنوان رییس مذهب جعفری حوزه علمیه اسلامی در سطح عمیق و وسیع تشکیل داده بود و علوم اسلامی را تدریس میکرد. در این حوزه، چهار هزار نفر به فراگیری علوم آل محمد (صلی الله علیه و آله) میپرداختند و حضرت در این زمان، اسلام اصیل را از زیر حجاب تیره و تار اسلام بنیامیه و بنیعباس آشکار میساخت.حضرت صادق (علیه السلام) بر اثر توطئههای منصور عباسی در سال 148 هجری به شهادت رسید.
حضرت امام صادق (علیه السلام) هفت پسر و سه دختر داشت. پس از حضرت صادق (علیه السلام) مقام امامت بنا به امر خدا به امام موسی کاظم (علیه السلام) منتقل شد
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اَلنّاسُ یسْتَغْنونَ اِذا عُدِلَ بَینَهُمْ وَ تُنْزِلُ السَّماءُ رِزْقَها وَ تُخْرِجُا لاَرْضُ بَرَکَـتَها بِاِذْنِ اللهِ تَعالى؛
اگر در میان مردم عدالت اجرا شود، بى نیاز مىشوند و به اذن خداوند متعال، آسمان روزىِ خود را فرو مىفرستد و زمین برکاتش را بیرون مىریزد.
کافى، ج 3، ص 568، ح 6
#حدیث_روز
با سلام چه خوب است تا از کلمات فارسی بجای کلمات لاتین استفاده شود بجای دیپلمات سیاستمدار بکوییم